Its the first day of the rest of my life
Aγαπητό ημερολόγιο
κάποια πράγματα στη ζωή δεν τα περιμένεις. Βρίσκεις δύναμη μέσα σου που ούτε κατά διάνοια θα μπορούσες να φανταστείς οτι έχεις. Ο τελευαίος μήνας στη ζωή μου ήταν κοσμογονικός.
Καινούριο σπίτι μακριά από αγαπημένα πρόσωπα αλλά κοντά στον παραμελλημένο εαυτό μου.
Παραίτηση απο δουλειά μετά από πολλά βράδια σκέψης και αυπνίας. (πόσες φορές πήγα μέχρι το γραφείο του διευθυντή μου και γύρισα πίσω άπραγος δεν μπορείτε να φανταστείτε…ούτε εγώ μπορούσα..χριστέ μου τη μέρα και αυτή)
Καινούριο ξεκίνημα επαγγελματικά. Φτου και από την αρχή να ξανακαθιερωθούμε και να αποδείξουμε την αξία μας αλλά πάντα στο χώρο που αγαπάμε
Όνειρο ζωής να πραγματοποιείται απο το πουθενά και να καθιερώνεται σε μόνιμη στήλη (και μάλιστα εις διπλούν) χάρις στο θράσος που ποτέ δεν επέδειξα αλλά το είχα μέσα μου χωρίς να το ξέρω.
Και όλα αυτά…
Γυρίζω σπίτι…φλερτάρω με το όριο επικίνδυνα και ο ήχος του μοτέρ μου χαϊδεύει τ’αυτιά…ίσως και πάνω από αυτό αλλά δεν με νοιάζει γιατί πρώτη φορά νιώθω δυνατός και πατάω στα πόδια μου. Ένα χαμόγελο ασυνάρτητο σχηματίζεται στο πρόσωπο μου.
Κάποια πράγματα στη ζωή δεν τα προγραμματίζεις. Και που θα πάει…θα φτάσει ο καιρός που θα μου βγαίνει αβίαστα το χαμόγελο. Χωρίς την υπέρβαση των ορίων
Επιτέλους…